Het eerste zware stuk rolde zojuist op zijn plaats. 🚀
Het onderste deel van de linker Solid Rocket Booster (SRB) – de spier achter de Artemis III-missie – bevindt zich nu in het Kennedy Space Center in Florida. Heeft daar een week gestaan en is toen verhuisd. Specifiek voor het Voertuig Assemblage Gebouw, kortweg VAB. Dat is waar de echte magie plaatsvindt.
Dit SRB-segment is niet lang alleen. Het is een van de twee die het Space Launch System (SLS) van NASA zullen flankeren. Samen pompen ze bij het opstijgen 7,2 miljoen pond stuwkracht uit. Dat is meer dan 75 procent van de kracht die nodig is om de zwaartekracht van de planeet te doorbreken. Zonder hen kunnen de kernmotoren het beest niet van de pad tillen. Periode.
NASA zegt dat de montage binnenkort begint. Het doel is het testen van rendez-vous- en aanmeervaardigheden voor latere maanlandingen.
Tijdlijndruk
Het bouwen van de vorige SLS voor Artemis II duurde ongeveer een jaar nadat de componenten arriveerden. Goed nieuws voor Artemis III? Dat geeft het team wat speelruimte. Het beoogde startvenster is midden tot eind 2032. Wacht, nee. 2027. Net op tijd.
Maar het stapelen begint misschien niet meteen.
De kernfase arriveerde al in mei bij de VAB, hoewel deze in tegenstelling tot zijn Artemis II-voorganger het motorgedeelte miste. Zodra de motoren zijn aangesloten, worden de onderdelen hoger gestapeld. NASA-beheerder Jared Isaacman wil dat een ‘natte generale repetitie’ klaar is voordat het kalenderjaar afloopt. Componenten blijven komen terwijl we wachten.
Elke SRB is ongeveer 57 meter hoog. Zwaar spul. In totaal meer dan drie miljoen pond, geladen met PBAN-rubberbindmiddel, ammoniumperchloraatoxidatiemiddel en aluminiumpoeder.
Kent u het probleem met vaste stoffen? Geen remmen. 🔥
De ontsteking begint, de drijfgassen branden. Je kunt ze niet halverwege de vlucht tegenhouden. Niet eens in de buurt. De vier RS-25-vloeistofmotoren in de kern zorgen voor begeleiding en extra pit, maar zonder de brute kracht van de SRB’s blijft de hele stapel aan de grond.
Testen voordat u gaat vliegen
Artemis III gaat niet daadwerkelijk naar het maanoppervlak. Nog. Het is een repetitie in een lage baan om de aarde. De Artemis II-missie vloog onlangs met vier bemanningsleden langs de aarde rond de maan; Artemis III vliegt er weer vier, maar blijft ongeveer twee weken dichter bij huis.
Het doel is eenvoudig. Oefen met het ontmoeten van andere schepen. Dock bij hen. Controleer of alles werkt voordat je aan de lange tocht naar de maanregoliet begint.
NASA heeft twee bedrijven gecontracteerd voor landers: SpaceX en Blue Origin.
Eerst meert Orion aan bij Blue Moon van Blue Origin. De bemanning stapt mogelijk de cabine van Blue Moon binnen. Daar zullen ze pakken testen: de zware EVA-uitrusting die speciaal is ontworpen om op de maan te lopen. Hoe buigt de stof? Beslaat de helm?
Daarna verlegt Orion de aandacht naar SpaceX. Een standaardversie van Starship V3 komt langs. Versie 3 beschikt over verbeterde lanceercapaciteit en betere efficiëntie, maar mist met name levensondersteuning. En het ontbreekt absoluut aan een bemanningscabine voor deze specifieke vlucht. Gewoon een dockingadapter en ruwe hardware.
Sterrenschip ontmoet Orion. Blauwe Maan keek toe. Alle systemen getest.
Artemis III verschijnt begin volgend jaar? Of glijdt het verder af richting 2027? Eigenlijk zal de tijd het leren.
