Tak, Brad Pitt ma w swoim pudełku dwa Oscary. Czołowy aktor i producent został uhonorowany przez Akademię dwukrotnie, choć z zupełnie innych powodów. Jedno zwycięstwo nadeszło z ekranu. Drugi to jego zasługa.
Swoje pierwsze trofeum otrzymał w 2020 roku. Pitt odebrał nagrodę w kategorii Najlepszy aktor drugoplanowy. Rola: Clifford Booth w filmie Pewnego razu w Hollywood. Ten film z 2019 roku wyreżyserował Quentin Tarantino. Występ Pitta w roli zrelaksowanego kaskadera przyniósł mu statuetkę. To był jego pierwszy Oscar za aktorstwo po latach nominacji.
Druga nagroda przyszła z drugiej strony. Pitt otrzymał Oscara za Najlepszy film. Dostąpił tego zaszczytu jako producent. Film nosił tytuł „12 lat niewolnika”. Dramat z 2013 roku wyreżyserował Steve McQueen. Pitt był jednym z producentów, którzy pomogli przenieść projekt na ekran. Sam film zdobył główną nagrodę na ceremonii w 2014 roku.
Analiza zwycięstw
Łatwo założyć, że aktor zdobywa nagrody tylko za grę aktorską. Pitt udowadnia coś przeciwnego. Jego nagrody podkreślają dwie różne ścieżki do uznania Akademii.
- Nagroda aktorska: „Pewnego razu w Hollywood” (2019). Kategoria: Najlepszy aktor drugoplanowy. Reżyseria: Quentin Tarantino.
- Nagroda za produkcję: 12 lat niewolnika (2013). Kategoria: Najlepszy film. Reżyseria: Steve McQueen.
Te zwycięstwa obejmują znaczący okres w jego karierze. Jeden z nich celebruje swoją umiejętność wcielania się w postać. Inny chwali jego umiejętność wyboru i utrzymania projektu. Obydwa są uzasadnionymi zwycięstwami w oczach Akademii.
Dlaczego to jest ważne?
Niektórzy fani mogą zapytać, które zwycięstwo jest bardziej znaczące. Odpowiedź zależy od tego, co cenisz. Nagroda dla aktora drugoplanowego stanowi wyraz uznania dla jego umiejętności przed kamerą. Nagroda dla najlepszego filmu docenia jego wpływ na branżę z fotela producenta.
Posiadanie obu nagród w swojej kolekcji stawia go w wyjątkowym segmencie. Nie każdy aktor-producent przekroczył obie te granice, zdobywając Oscara. Pitt – skrzyżowany.
Nie tylko pojawił się na planie. Ciężko pracował nad obiema rolami. Jeden wymagał zapamiętywania linii i uderzeń. Inny domagał się znalezienia odpowiedniego scenariusza i zabezpieczenia środków. Jedno i drugie wymagało cierpliwości.
Teraz ma dwie złote statuetki. Leżą gdzieś na półce. Reprezentują różne strony tego samego biznesu. Jeden gra. Drugi zajmuje się produkcją.
Czy to zmienia sposób, w jaki go postrzegamy? Może. On nie jest tylko twarzą. On jest siłą. Akademia wyraża zgodę. Dwa razy.
