Souvenirwinkels verkochten vroeger levende dieren. Ernstig. In de jaren zeventig kon je een cadeauwinkel in een strandstad binnenlopen en vertrekken met een heremietkreeft in een plastic zak. Het was niet zomaar een snuisterij. Het was een trend.
Voor die tijd waren babyschildpadden het favoriete huisdier voor kinderen. Dan slaan de salmonellaproblemen toe. De schildpaddenhandel stortte in. Heremietkreeften kwamen tussenbeide om de leegte op te vullen. Ze verkochten overal. Kustwinkels eerst. Toen sloegen de dierenwinkels in het binnenland aan. Nu kun je overal benodigdheden voor ze kopen.
Het probleem? Mensen kopen ze impulsief. Zoals bettavissen in kleine kommen. Heremietkreeften zijn geen impulsaankopen. Het zijn complexe wezens. Je moet weten waar je aan begint voordat je er een mee naar huis neemt.
Welke soort heremietkreeft wordt eigenlijk als huisdier gehouden?
Heremietkreeften behoren tot de superfamilie Paguroidea. Het zijn neven van de hurkende kreeften en porseleinkrabben. Er zijn wereldwijd ongeveer 800 soorten. Sommigen leven in de oceaan. Sommigen wonen op het land. Ze delen allemaal één truc. Ze stelen schelpen van weekdieren om hun zachte buikjes te beschermen.
In de VS vind je meestal twee soorten.
Coenobita clypeatus is de bekendste. Het komt uit de Caribische Zee. Mensen noemen ze ‘paarse knijpers’ of PP’s. Hun klauwen zijn dieppaars. De rest van het lichaam kan bruin, grijs of rood zijn. Ze hebben ronde ogen.
Coenobita compressus is anders. Bekend als de “Ecuadoraanse heremietkreeft” of “Eccie.” De kleur is uniform. Klauwen passen bij de benen en het hoofd. De ogen zijn ovaal. Hoger dan ze breed zijn.
Beide zijn populair. Beiden worden verkeerd begrepen.
Hoe bouw je een goed verblijf voor heremietkreeften?
De meeste winkels verkopen heremietkreeften in kleine plastic bekertjes. Dat zijn transportcontainers. Niet huizen. Als je ze daar houdt, zullen ze sterven.
Heremietkreeften zijn actief. Ze hebben ruimte nodig. Ze hebben ook vrienden nodig. De naam “kluizenaar” is misleidend. In het wild leven ze in kolonies. Het houdt ze veilig terwijl ze op jacht zijn naar voedsel. In gevangenschap hebben ze nog steeds sociale interactie nodig.
Koop er niet slechts één. Zorg dat je minimaal twee van dezelfde soort hebt. Eenzaamheid geeft hen stress.
Je hebt een glazen tank nodig. Plastic bakken werken niet goed voor ventilatie of klimmen. Een paar heeft specifieke afmetingen nodig.
- Hoogte: Minimaal 30 cm (12 inch)
- Breedte: Minimaal 25 cm (10 inch)
- Lengte: Minimaal 51 cm (20 inch)
Dit is een standaard terrarium van 10 gallon. Kleinere tanks zijn wreed. De krabben hebben ruimte nodig om te klimmen, te verkennen en te vervellen. Als u erover denkt er een aan te schaffen, begin dan met de juiste opstelling. Niet het schattige kopje bij de kassa.

Het perfecte tropische microklimaat behouden
Vochtigheid is niet onderhandelbaar. Deze wezens zijn tropische inboorlingen, wat betekent dat ze gedijen in dikke, vochtige lucht. Dat niveau moet je tussen de 75 en 85 procent houden. Een goede hygrometer is hier je beste vriend. Combineer dat met een thermometer om ervoor te zorgen dat de temperatuur comfortabel tussen 72 en 82 graden Fahrenheit (22,2 tot 27,7 graden Celsius) ligt.
Direct zonlicht of tocht kunnen dit evenwicht snel verstoren. Houd de tank uit de buurt van ramen.
Verwarming vereist enige finesse. Plafondlampen, verwarming onder de tank of beide werken prima, op voorwaarde dat ze zijn ontworpen voor koudbloedige huisdieren. Voor de luchtvochtigheid kun je een luchtbevochtiger of een vernevelaar gebruiken, of gewoon elke dag de zijkanten besproeien met een plantenvernevelaar. Het deksel is ook belangrijk. Een stevige hoes houdt vocht beter vast dan een schermdoek. Als u een scherm gebruikt, bedek het grootste deel dan met plasticfolie om te voorkomen dat de vochtigheid in de lucht in uw woonkamer verdampt.
Waterveiligheid en substraatdiepte
Kraanwater is dodelijk. Het chloor in gemeentelijk water is giftig voor heremietkreeften. Gebruik altijd gedechloreerd water. Ze hebben twee aparte gerechten nodig: één voor zoet water en één voor zout water. Gebruik nooit keukenzout met jodium. Het schaadt hen. Gebruik in plaats daarvan puur zeezout.
De vaat moet diep genoeg zijn om volledig te kunnen weken, maar ook veilig genoeg om eruit te kunnen klimmen. Een natuurlijke spons werkt prima als oprit.
Substraat is waar de magie gebeurt. Het houdt de vochtigheid vast en maakt graven mogelijk. De Hermit Crab Association beveelt voor beginners een mix van kokosvezels en speelzand aan. Diepte is de sleutel. De bodembedekking moet minstens twee keer zo diep zijn als de hoogste krab in het aquarium.
Klimstructuren en voedselrijk voedsel
Zodra het zand is verdwenen, voegt u structuur toe. Heremietkreeften zijn klimmers. Takken, drijfhout en holle boomstammen geven ze verticale ruimte. Voeg een ondiepe bakplaat toe voor voedsel. Het zijn alleseters met ernstige eetlust. Sardines, roerei, appelmoes en tofu staan allemaal op het menu.
Calcium is essentieel voor hun exoskeletten, net zoals voor menselijke botten. Zorg ervoor dat hun dieet de gezondheid van de schelp ondersteunt.
Tekenen van vervelling en levensverwachtingen
Voor groei is afstoting nodig. Wanneer een heremietkreeft vervelt, werpt hij zijn harde buitenlaag af. Tekenen zijn onder meer meer graven, minder eten of van kleur veranderen. Soms lijken ze traag. Regeneratie van ledematen vindt ook plaats tijdens deze fase.
Isolatie kan levens redden. Tankgenoten kunnen een ruiende krab aanvallen. Het verplaatsen van de kwetsbare krab naar een aparte container voorkomt letsel. Als je een schuur-exoskelet vindt, laat het daar dan liggen. De krab zal het eten om voedingsstoffen terug te winnen.
Na het vervellen hebben ze vaak een nieuwe schaal nodig. Bewaar een verscheidenheid aan extra schelpen in de tank. Met de juiste verzorging gaan deze huisdieren lang mee. Eén eigenaar, die zorgde voor een vrouwelijke PP genaamd Jonathan Livingston Crab, vierde haar 40e verjaardag in 2016. Ze werd gekocht in 1976. De hobby is geëvolueerd, maar de inzet blijft hoog.
De reus van de kust: kokoskrabben
Er schuilt een grotere neef in het wild. Kokoskrabben bewonen tropische eilanden in de Stille en Indische Oceaan. Ze zijn enorm. Met een gewicht tot 4 kilogram en een spanwijdte van 1 meter zijn het de grootste op het land levende schaaldieren op aarde.
Ze eten niet alleen kokosnoten. Hun dieet omvat kleinere dieren, aas, fruit en zaden. Af en toe staan er ratten op het menu. Ze zijn sterk genoeg om botten te verpletteren. Prik er niet één.
















