Maui heeft hulp nodig. Echte, fysieke, onmiddellijke hulp.
Nadat bij de branden van 2023 102 mensen om het leven kwamen, is het eiland uitgebloed – niet alleen door de brandwonden, maar ook door de stilte die daarop volgde. De geestelijke gezondheidscrisis is daar geen risico. Het is een zich ontvouwende epidemie.
“Maui heeft geen infrastructuur… om een geestelijke gezondheidscrisis het hoofd te bieden” van deze omvang
Justin Feinstein zegt het ronduit. Mensen verdrinken in verdriet. Zelfmedicatie is wijdverbreid. Het aantal zelfmoorden stijgt.
Daarom stuurt hij drie vlottertanks.
Ze zitten in een zeecontainer. Nu onderweg. Gratis sessies voor overlevenden. Gratis sessies voor de brandweerlieden die in de vlammen terechtkwamen.
Dit is het Maui Calm-project. Het voelt bijna absurd. Drijvend? Als reactie op trauma?
Het klinkt als een spabehandeling. Epsom-zouten. Water op lichaamstemperatuur. Totale sensorische deprivatie. Maar het gaat niet om luxe. Het gaat over biologie.
De hersenen stoppen. Houdt echt op. Hartslag daalt. De bloeddruk daalt. Het lawaai in het hoofd – het herhalen van de ergste momenten – wordt stil.
Het creëert wat experts Float-REST noemen. Verminderde omgevingsstimulatietherapie.
Het werd uitgevonden in de jaren 195 en was oorspronkelijk slechts een experiment. Sluiten de hersenen zich af zonder input? Nee. Maar ze ontspannen. Diep.
Feinstein noemt het een kalmerend middel dat gelijkwaardig is aan benzodiazepinen. Zonder de crash. Zonder het pillenflesje.
Hij heeft tien jaar aan deze gegevens besteed. Het mechanisme is geen magie, maar mechanica. Je verwijdert de invoer. Het lichaam komt tot rust. Veiligheid keert terug.
Sarah Garfinkel van de UCL is het daarmee eens. Ze ziet het probleem van de huidige PTSD-behandelingen.
Wij negeren het lichaam.
PTSD is hyperarousal. Het is het zenuwstelsel dat gevaar schreeuwt. Zweven creëert een gevoel van interne veiligheid
Ze noemt deze verschuiving ‘echt spannend’. En waarom niet? De huidige instrumenten voelen onvoldoende aan tegen de omvang van wat er op Hawaï is gebeurd.
Depressie en angst zijn op Maui met meer dan vijftig procent gestegen. Een half decennium later trilt het eiland nog steeds.
Dit is niet alleen liefdadigheid. Het is onderzoek. Ze hebben bewijs nodig dat pop-upunits elders kunnen werken. Als het hier werkt, kunnen deze mobiele pods overal naartoe. Rampzones. Conflictgebieden. Plaatsen waar de zorgstandaard weken geleden instortte.
Kun je trauma in een tank behandelen? Misschien. De gegevens zullen pas in de zomer beschikbaar zijn. Tot die tijd is het alleen maar zout en stilte.
De tanks zullen landen. Zij zullen hun deuren openen. En misschien houdt het water ze een paar uur bij elkaar terwijl niets anders dat kan.
Het is vreemd om zo door water vastgehouden te worden. Om zo stil te zijn na zoveel vuur.
