Het begon met een enkele tweet in 2015. Activist April Reign lanceerde de hashtag #OscarsSoWhite nadat ze zich realiseerde dat alle twintig acteernominaties voor de Academy Awards naar blanke acteurs waren gegaan. De reactie was niet alleen maar lawaai. Het was een signaalfakkel.
De tag dwong de entertainmentindustrie om in de spiegel te kijken. Het belichtte een al lang bestaande kwestie binnen de Academy of Motion Picture Arts and Sciences en het bredere Amerikaanse filmlandschap. Jarenlang bleef het gebrek aan raciale en etnische diversiteit in zowel de erkenning als de representatie op het scherm grotendeels onopgemerkt.
Dit ging niet over één slecht jaar. Het ging over een patroon.
De hashtag werd een hulpmiddel voor verantwoording. Het zette de schijnwerpers op wie voor de eer wordt gekozen en wie buiten beschouwing wordt gelaten. Het gesprek dat daaruit voortkwam, blijft bepalen hoe we vandaag de dag in Hollywood naar verdienste, zichtbaarheid en macht kijken.
De vraag is nu niet of diversiteit ertoe doet. Het gaat erom of het systeem verandert als de spotlight aan blijft.
