Stan Bush schreeuwt opnieuw de leegte in. En weet je wat? Het werkt.
Transformers: The Movie komt terug. Naar theaters. Voor het 40-jarig jubileum. Fathom Entertainment zorgt voor de logistiek, wat betekent dat nostalgische menigten de zalen zullen vullen om gigantische robots opnieuw te zien ontploffen.
De oorspronkelijke releasedatum? 8 augustus 1982. Wacht, nee. De film kwam uit in augustus 1986. Het diende als een brug tussen tekenfilmseizoen twee en drie, een slimme kleine valstrik om het vernieuwde speelgoed van Hasbro te verkopen en tegelijkertijd nieuwe sentimenten te introduceren. Nu is het een van de weinige Transformers -films die het waard zijn om te onthouden.
Het landt op 17 september 2019… grapje. 17 september 2025? Nee, controleer de wiskunde. Het is 17 september tot 21 september 2026. Transformers dag. Ze noemen het ‘The Apology Tour’.
Waarom? Omdat iemand Optimus Prime heeft vermoord.
Het was geen leuke kinderfilm. Dat is een gevaarlijke misvatting. Dit ding speelt zich af in het jaar 200 Orson Welles (eigenlijk 2005 in het universum) en is donker. Unicron eet planeten. Letterlijk. Een Decepticon ter grootte van een planeet met een onverzadigbare honger rolt door Cybertron. Het is somber. Het is tragisch. Het raakt nu anders dan toen.
Wie zou er niet geschokt zijn?
De stemmencast leest als een Hall of Fame. Orson Welles kreunt als de kosmische horror. Peter Cullen schreeuwt als de leider. Frank Welker snauwt. Leonard Nimoy keert terug van Star Trek-plicht om Galvatron in te spreken. Ze brachten A-lijstdrama naar een speelgoedreclame.
Hasbro nodigt je uit om terug te komen op de ‘plaats van de misdaad’.
Dat is de toonhoogte. “Onze slechte.” Vier decennia later. Ze geven toe dat het pijn doet.
Alyse D’Antuono van Hasbro zegt dat fans deze film met zich meedroegen. WAAR. Het heeft een cultureel gewicht. Ze noemt het een ‘bepalend hoofdstuk’. Ik noem het de reden dat ik ben opgegroeid met een gezonde angst voor industriële machines.
Het vrijgeven ervan gaat niet over het veranderen van de geschiedenis. Optimus kun je niet repareren. Het gaat over in het donker zitten. Met vreemden. En de schok fris voelen.
Want veertig jaar later eet Unicron nog steeds werelden. En we lieten hem nog steeds.
