Ostatnie badania wskazują na bezpośredni związek między wahaniami poziomu cukru we krwi po posiłkach a prawie 70-procentowym wzrostem ryzyka rozwoju choroby Alzheimera. To odkrycie wyjaśnia, dlaczego kontrolowanie skoków glukozy, a nie tylko ogólnego poziomu cukru we krwi, może mieć kluczowe znaczenie w zapobieganiu demencji. W badaniu prowadzonym przez naukowców z Uniwersytetu w Liverpoolu przeanalizowano dane genetyczne ponad 357 000 osób, aby ustalić, w jaki sposób wzorce poziomu cukru we krwi są powiązane z chorobą Alzheimera.
Powiązanie genetyczne
Zespół zastosował metodę zwaną randomizacją mendlowską (MR). Zamiast bezpośrednio mierzyć skoki glukozy, przyjrzeli się genom, o których wiadomo, że powodują wzrost poziomu cukru po posiłkach. Takie podejście eliminuje wpływ stylu życia i innych czynników zdrowotnych, umożliwiając badaczom dokładniejsze określenie związków przyczynowo-skutkowych.
Kluczowy wniosek: U osób z genetyczną predyspozycją do wyższego poziomu glukozy po posiłkach ryzyko wystąpienia choroby Alzheimera było o 69% większe. Co ciekawe, nie stwierdzono takiego związku w przypadku stabilnego poziomu glukozy lub insuliny ani też insulinooporności jako takiej. Sugeruje to, że czas i tempo wzrostu poziomu cukru mają większe znaczenie niż wartość bazowa.
Co dzieje się w mózgu?
Skany mózgów niektórych uczestników badania nie wykazały korelacji między poziomem glukozy lub insuliny a utratą objętości mózgu lub uszkodzeniem istoty białej. Oznacza to, że związek między skokami cukru a chorobą Alzheimera nie jest prostą fizyczną zmianą w strukturze mózgu. Zamiast tego naukowcy spekulują, że w grę może wchodzić coś bardziej subtelnego, na przykład stan zapalny lub stres komórkowy.
„Nasze dane sugerują, że predyspozycje genetyczne do tego pomiaru glukozy poposiłkowej są również powiązane ze zwiększonym ryzykiem rozwoju choroby Alzheimera.” – Naukowcy
Mózg potrzebuje glukozy do prawidłowego funkcjonowania, więc nagły wzrost może przeciążyć komórki, powodując z czasem szkodliwe procesy. Ukierunkowanie tego mechanizmu może prowadzić do nowych strategii leczenia, ale potrzebne są dalsze badania.
Zastrzeżenia i dalsze kroki
Wyniki badania nie zostały powtórzone w starszym zbiorze danych genetycznych, co rodzi pytania o wiarygodność powiązania. Oryginalny zbiór danych był również ukierunkowany na zdrowsze osoby o wyższych dochodach pochodzenia brytyjskiego. To podkreśla krytyczne ograniczenie: wyniki mogą nie mieć uniwersalnego zastosowania.
Naukowcy podkreślają potrzebę potwierdzenia w różnych populacjach przed wdrożeniem strategii zapobiegawczych na dużą skalę. Jeśli badanie to się potwierdzi, może zrewolucjonizować sposób, w jaki patrzymy na ryzyko demencji, zwłaszcza u osób chorych na cukrzycę.
