Zespół naukowców rozpoczął ekspedycję do lodowca Thwaites na Antarktydzie, aby poznać szybko rosnące tempo topnienia tej masywnej pokrywy lodowej. Operację, choć niezbędną dla nauki, natychmiast skomplikowała notoryczna nieprzewidywalność pogody na Antarktydzie.
Początkowe przeszkody i warunki
Dziesięcioosobowy zespół na pokładzie lodołamacza Araon planował wwiercić się głęboko w lodowiec, aby zebrać dane na temat jego wewnętrznej struktury i mechanizmów topnienia. Pierwsze próby dotarcia helikopterem na miejsce wierceń zostały jednak udaremnione przez nagłe pogorszenie widoczności, wymuszające natychmiastowy powrót na statek.
Lodowiec Thwaites już rozpada się w zastraszającym tempie, a jego zachodni język rozpada się na góry lodowe, które wypływają do morza z prędkością ponad 6 metrów dziennie. Te góry lodowe, szerokie na kilka tysięcy stóp, odsłaniają ciemnoniebieskie kaniony wyryte w powierzchni lodowca – wyraźny dowód jego ciągłego niszczenia.
Znaczenie lodowca Thwaites
Lodowiec Thwaites, często nazywany „lodowcem Doomsday”, budzi ogromne obawy klimatologów. Jego upadek może podnieść poziom mórz na świecie o ponad 60 centymetrów, destabilizując wybrzeża na całym świecie. Zrozumienie powodów tak szybkiego topnienia ma kluczowe znaczenie dla udoskonalenia modeli klimatycznych i przewidywania przyszłych skutków.
Ta wyprawa to nie tylko zbieranie danych; to wyścig z czasem. Szybka erozja lodowców sprawia, że dostęp staje się coraz trudniejszy, a każde opóźnienie skraca szansę na uzyskanie znaczących wyników.
Zespół pozostaje zdeterminowany, aby przezwyciężyć te początkowe niepowodzenia i kontynuować pracę, ale niesprzyjające warunki wyraźnie przypominają o wyzwaniach związanych z badaniem jednego z najbardziej wrażliwych środowisk na Ziemi.
Los lodowca Thwaites ma znaczenie, ponieważ jego zawalenie się nie jest odległym zagrożeniem, ale przyspieszającą rzeczywistością, która zmieni wybrzeża i społeczności na przyszłe pokolenia.
