Hij werd geboren in Milwaukee, Wisconsin. 5 april 1900. Daar begon het verhaal van Spencer Tracy, lang voordat hij een van de meest herkenbare gezichten in de filmgeschiedenis werd. In 1922 was hij in New York City, waar hij zich inschreef aan de American Academy of Dramatic Arts. Het duurde niet lang voordat hij rollen op Broadway begon te boeken. Zijn eerste hoofdrol kwam in The Last Mile in 1930. Datzelfde jaar maakte hij zijn filmdebuut in Up the River.
Tracy was niet mooi in de conventionele zin van het woord. Zijn gelaatstrekken waren grillig. Ruw. Maar dat was precies waarom het publiek en de critici van hem hielden. Hij bracht een oprechtheid in zijn optredens die geworteld waren in de realiteit. Terwijl andere sterren uit die tijd zich richtten op glamour, leunde Tracy op lef.
De eerste opeenvolgende winnaar van de beste acteur
Zijn opkomst verliep niet geleidelijk. Het ging snel. Hij werd bijna van de ene op de andere dag een van de topsterren van de jaren dertig en veertig. En toen brak hij het record. Hij won zijn eerste Academy Award voor Captains Courageous in 1937. Daarna won hij opnieuw voor Boys Town in 1938. Hij was de eerste acteur die opeenvolgende Oscars won voor beste acteur. Die prestatie is vandaag de dag nog steeds zeldzaam.
Het waren niet alleen die twee overwinningen. Tracy werd nog zeven keer genomineerd. Deze nominaties omvatten iconische rollen in Inherit the Wind in 1960 en Judgment at Neurenberg in 1961. In totaal negen nominaties. Een carrière gebouwd op consistentie en diepgang in plaats van flits.
De Hepburn-verbinding
Je kunt niet over Spencer Tracy praten zonder over Katharine Hepburn te praten. Ze hadden een langdurige relatie die tientallen jaren duurde. Ze speelden ook samen in negen films. Het is een van de beroemdste combinaties in de filmgeschiedenis.
Hun chemie was elektrisch. Vrouw van het Jaar in 1942 gaf het startschot voor hun professionele partnerschap. In 1949 volgden ze met Adam’s Rib. En ze sloten hun filmgeschiedenis samen af met Guess Who’s Coming to Dinner in 1967. Tracy stierf slechts enkele weken na de première van die film. 10 juni 1967. In Beverly Hills.
Het einde van zijn leven. Het einde van een tijdperk. Je vraagt je misschien af waarom hun partnerschap niet langer op het scherm duurde. Of waarom ze nooit in het echte leven zijn getrouwd. De redenen liggen nu in het verleden begraven. Maar de films blijven.
Er kleeft een specifiek gewicht aan zijn werk. Het voelt niet performatief. Het voelt alsof hij gewoon de rol leefde. Dat is moeilijk te repliceren. Nog moeilijker om veertig jaar vol te houden. Hij heeft een erfenis nagelaten die geen glans behoeft. Gewoon de feiten.
