Król Karol III oficjalnie otworzył King Charles III England Coastal Path, ciągłą trasę pieszą biegnącą wzdłuż całego angielskiego wybrzeża. Według Natural England, agencji rządowej odpowiedzialnej za jej utworzenie, ma ona długość 4 689 mil i jest obecnie najdłuższą zarządzaną przybrzeżną trasą pieszą na świecie.
Długo oczekiwane osiągnięcie
Projekt ten jest kamieniem milowym w zapewnianiu publicznego dostępu do naturalnych krajobrazów Anglii. Po raz pierwszy spacerowicze mogą nieprzerwanie spacerować wzdłuż wybrzeża, doświadczając różnorodnego piękna wybrzeża kraju. Szlak wije się przez słone bagna, piaszczyste plaże, imponujące klify, historyczne miasta i godne uwagi miejsca, takie jak kredowe wzgórza Sióstr w East Sussex, które zostały również wyznaczone na nowy Narodowy Rezerwat Przyrody.
Dekady pracy
Ukończenie szlaku było zwieńczeniem 18 lat pracy pod siedmioma różnymi administracjami, począwszy od Gordona Browna. Chociaż znaczna część szlaków już istniała, utworzono ponad 1500 mil nowych szlaków, a wiele istniejących odcinków zmodernizowano. Obejmowało to aktualizację szlaków, usuwanie przeszkód oraz budowę chodników i mostów. Około 80% szlaku jest obecnie otwarte, a pozostała część ma zostać ukończona do końca roku.
Unikalne cechy szlaku
Nowa trasa to nie tylko długość, ale także dostępność. Ustawa o dostępie do obszarów morskich i przybrzeżnych z 2009 r. pozwoliła na utworzenie tego ciągłego szlaku, otwierając przed publicznością wcześniej zamknięte tereny – plaże, wydmy i szczyty klifów. Poprawiła się także dostępność dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej.
Szlak ma jednak swoje wyzwania. Niektóre odcinki wymagają objazdów, np. prom na rzece Mersey w północno-zachodniej Anglii. Inne, jak na przykład teren wzdłuż rzeki Erme w południowym Devon, wymagają przeprawy przez wodę w czasie odpływu. Według liderów projektu te dziwactwa są częścią doświadczenia.
Adaptacja do zmian klimatycznych
Szlak został zaprojektowany z myślą o uwzględnieniu długoterminowych zmian środowiskowych. Prawo angielskie jednoznacznie przewiduje przeniesienie wewnętrzne („porażkę”), jeśli teren stanie się bezużyteczny z powodu erozji wybrzeża lub podnoszącego się poziomu mórz. Dzięki temu szlak pozostaje ciągły pomimo naturalnych przesunięć. Niedawne osuwiska, takie jak w Dorset, pokazują potrzebę takich zdolności adaptacyjnych, a w drodze porozumień z właścicielami gruntów szybko rozwiązuje się problemy związane z objazdami.
Dziedzictwo dostępu
Organizacja charytatywna Ramblers, która od drugiej wojny światowej prowadzi kampanię na rzecz dostępu do wybrzeża, nazywa ten szlak „przekształcającym”. Szlak zapewnia nie tylko ciągłą trasę pieszą, ale także zapewnia dostęp do linii przypływu, umożliwiając eksplorację plaży i zajęcia rekreacyjne.
Ukończenie trasy King Charles III England Coastal Path stwarza również możliwość połączenia z istniejącymi szlakami w Walii (870-kilometrowa Welsh Coastal Path, ukończona w 2012 r.) i Szkocji (gdzie dostęp jest przyznany na mocy przepisów dotyczących „prawa do chodzenia”). Ciągły spacer brzegiem całej wyspy Wielkiej Brytanii może w przyszłości stać się rzeczywistością.
Ścieżka przybrzeżna Anglii Króla Karola III to coś więcej niż tylko trasa spacerowa; jest świadectwem znaczenia publicznego dostępu do przestrzeni naturalnych, działań ochronnych i adaptacji do zmieniającego się środowiska.
