Kalifornia stoi przed niepewną przyszłością swojej populacji kuguarów, uwięzioną pomiędzy zanikaniem siedlisk a rosnącą ingerencją człowieka. Historia P-121, młodego cielęcia zabitego przez samochód w pobliżu Los Angeles, ilustruje wyzwania, przed jakimi stają te drapieżniki wierzchołkowe.
Rosnąca sieć dróg, spadająca populacja
W latach 2018–2023 Kalifornia dodała 885 kilometrów nowych pasów ruchu, co zwiększa ryzyko dla dzikiej przyrody. W rezultacie liczba kolizji pojazdów gwałtownie wzrosła, a każdego roku dziesiątki kuguarów zostaje rannych lub zabitych. W środkowej i południowej części stanu populacje stały się tak rozdrobnione, że urzędnicy spodziewają się umieścić je na liście „zagrożonych” na mocy przepisów dotyczących gatunków zagrożonych.
Sytuacja jest krytyczna, ponieważ kuguary potrzebują do prawidłowego rozwoju dużych, połączonych terytoriów. Fragmentacja izoluje populacje, zmniejsza różnorodność genetyczną i zwiększa podatność na lokalne wymieranie. Drogi stanowe i rozbudowa miast skutecznie odcinają te najważniejsze linie życia.
Rozwiązanie o wartości 114 milionów dolarów: największe na świecie przejście dla dzikich zwierząt
Pod rosnącą presją Kalifornia wdraża rozwiązania na dużą skalę. Najbardziej godnym uwagi przykładem jest budowa największego na świecie przejścia dla dzikich zwierząt w pobliżu Los Angeles – mostu o wartości 114 milionów dolarów, którego zadaniem jest umożliwienie zwierzętom bezpiecznego przekraczania ruchliwej autostrady 101. Gubernator Newsom niedawno zatwierdził finansowanie końcowych etapów tego projektu.
To wiadukt to nie tylko wygoda dla zwierząt; jest to desperacka próba ponownego połączenia fragmentarycznych siedlisk i zapobieżenia dalszemu spadkowi populacji. Przejście to jest specyficzną reakcją na rosnącą liczbę kolizji pojazdów, które często kończą się eutanazją rannych zwierząt, takich jak P-121.
Przyszłość pozostaje niepewna
Chociaż przejście dla dzikich zwierząt stanowi znaczącą inwestycję w ochronę przyrody, jego długoterminowa skuteczność dopiero się okaże. Podstawowy problem – nieubłagana ekspansja infrastruktury ludzkiej na dzikie obszary – pozostaje nadal. Dopóki szersza polityka użytkowania gruntów nie nada priorytetu łączności siedlisk, kuguary kalifornijskie będą nadal walczyć o przetrwanie.
Historia P-121 i wysiłki państwa uwydatniają trudną prawdę: współistnienie wymaga nie tylko rozwiązań takich jak przejścia dla zwierząt, ale także fundamentalnej zmiany w sposobie, w jaki ludzie i zwierzęta dzielą krajobraz.
