Wczesną wiosną są wszędzie. Żółte kwiaty. Białe gwiazdy. Ich czysty aromat wskazuje, że zima wreszcie się skończyła. Nazywamy je żonkilami, ale naukowo należą do rodzaju Narcyz. Do tej grupy zalicza się około 40 roślin cebulowych z rodziny Amaryllidaceae. Większość z nich jest pachnąca. Większość pochodzi z Europy. Większość z nich jest tak piękna, że mogą zmonopolizować rabatę kwiatową w Twoim ogrodzie.
Ale ten radosny kwiat ma także ciemną stronę. Żarówki są trujące.
Historycznie rzecz biorąc, ta toksyczność nie była błędem. To była cecha. Przed pojawieniem się współczesnej medycyny, wyposażonej w wyrafinowane narzędzia, cebulki narcyza były używane jako środek wymiotny i przeczyszczający. Jeśli połknąłeś za dużo czegoś szkodliwego, możesz użyć cebulki żonkila, aby wywołać wymioty. Albo po prostu idź do kostnicy. To surowe traktowanie na trudne czasy. Obecnie uprawiamy je głównie w celach dekoracyjnych. Są cięte na bukiety. Są integralną częścią projektowania ogrodu. Oceniamy ich kolor, a nie reakcję chemiczną.
Taksonomia jest prosta dla kujonów, ale myląca dla wszystkich innych. Oto jak rośliny wpisują się w wielki plan natury:
- Królestwo: Rośliny
- Klad: Okrytozalążkowe
- Rząd: Asparagusaceae
- Rodzina: Amaryllidaceae
- Rodzaj: Narcyz
Jeśli chcesz zidentyfikować dokładny gatunek lub po prostu zastanawiasz się, dlaczego żonkile tak ładnie pachną, musisz dokładnie przyjrzeć się ich budowie fizycznej.
Opis fizyczny
Cechą charakterystyczną narcyza jest sam kwiat. Zwykle składa się z cylindrycznej korony otoczonej sześcioma płatkami. Kolory wahają się od czystej bieli do głębokiej żółci, z okazjonalnymi nutami pomarańczy lub różu. Liście są liniowe, wstęgowe, wyrastają bezpośrednio z cebulki.
Żarówka jest organem magazynującym. Znajduje się pod ziemią. Jest ułożony warstwowo jak cebula. Warstwy te zawierają toksyczne związki, które kiedyś czyniły tę roślinę leczniczą. Teraz służą jedynie jako etykieta ostrzegawcza. Nawet jeśli to zjesz, nie spodziewaj się, że poczujesz się lepiej. Spodziewaj się podróży na pogotowie.
Struktura rośliny jest zaprojektowana tak, aby przetrwać wczesną wiosnę. Większość drzew kwitnie zanim zrzucą liście. Zapewnia to dostęp światła słonecznego. Roślina wykorzystuje energię zmagazynowaną w cebulce do szybkiego uniesienia kwiatów do góry. Po zapyleniu roślina obumiera. Żarówka przechodzi w stan uśpienia. Ona czeka. Przygotowujemy się na przyszły rok.
Ten cykl się powtarza. Rok po roku. Podczas każdego sezonu. Żarówka nadal istnieje. Kwiaty powrócą. Cykl trwa.
Większość tych roślin to byliny. Zimują pod ziemią, ukrywając się wśród cebul, które budzą się na wiosnę. Liście są płaskie i wyrastają z podstawy. Nie jeden rozmiar. Niektóre gatunki osiągają wysokość do 5 cm. Inne mają wysokość do 1,2 metra. To zależy od odmiany.
Na każdej łodydze znajduje się jeden kwiat. Kwitnie żółtymi, białymi lub różowymi kwiatami. Konstrukcja jest zwarta. Płatki są głęboko podzielone na sześć listków. Zwykle nazywa się je płatkami i działkami, ale wyglądają tak samo. Potem przychodzi centrum. Korona lub rurka znajduje się pośrodku. Ta sekcja obejmuje narządy rozrodcze, pręciki i piętno.
Kształt tej centralnej korony jest bardzo zróżnicowany. Weźmy na przykład żonkile. Korona wygląda jak trąbka. Ale spójrz na poetyckiego narcyza. Jego korona bardziej przypomina trąbkę. Następnym owocem jest suchy owoc kapsułkowy. To całkiem proste.
Główne typy
„Kształt środkowych płatków każdego kwiatu waha się od rurkowatego (jak narcyz) do pierścieniowego (jak poetycki narcyz)”.
Ludzie często mylą te typy. Na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie. Różnice te są jednak istotne dla identyfikacji. Żonkile Struktura jest kluczowa. Zwłaszcza korona.
Rozważ porównanie narcyza i poetyckiego narcyza**. Jednym z nich jest rura. Drugi to mały pierścionek. To nie tylko estetyka. Ma to wpływ na zapylanie. Pszczoły poruszają się inaczej w rurach niż w płytkich misach.
Wysokość jest również ważna. Kiedy już wiesz, jakiego rodzaju żonkila szukasz, możesz zaplanować swój ogród. Niektóre pozostają niskie. Nadają się również na zjeżdżalnie alpejskie. Niektórzy rosną wysoko. Aby uniknąć nieporozumień, wymagane są dane w zakresie od 5 cm do 1,2 m.
Żółte, białe lub różowe kwiaty to kolory standardowe. Ale nie wszystkie odmiany mają wszystkie trzy. Niektóre są ograniczone tylko do bieli. Inni skłaniają się mocno w stronę żółtego. Różowe są stosunkowo rzadkie. Jeśli szukasz konkretnego odcienia, musisz sprawdzić informacje o gatunku. Nie zakładaj.
Suche kapsułki Ostatnim etapem jest owoc. Wysycha i pęka. Nasiona spadają. Rosną nowe rośliny. To cykl. Ale zanim przyniesie owoce, musisz zidentyfikować kwiaty. Czy to głęboka miska? Szerokie rury? To mówi samo za siebie.
Wiosną można je spotkać wszędzie. Narcyz „Joan Qualls”. Poetycki Narcyz (fałszywy żonkil). To niezawodny koń pociągowy w ogrodzie. Hodowcy krzyżowali je tak intensywnie, że prawie niemożliwe jest znalezienie czystych dzikich gatunków w rabatach kwiatowych. Oczywiście niektóre gatunki nadal krzyżują się na wolności. A co z hybrydami ogrodowymi? Stworzyli piękny ogród.
Olejek pozyskiwany z żonkili ma kosztowny aromat i jest stosowany w luksusowych perfumach. To jest strona narcyza, którą znamy. Strona biznesowa. Atrakcyjna strona.
Ale spójrz uważnie na mapę. Spójrz na region śródziemnomorski.
Zanikają dzikie gatunki. Szybko. Czerwona Lista Gatunków Zagrożonych IUCN wymienia niektóre gatunki jako krytycznie zagrożone. To nie tylko rzadkie gatunki. Mają kłopoty.
Weźmy na przykład żonkil hiszpański (N. nevadensis). Jest klasyfikowany jako gatunek krytycznie zagrożony. To samo dotyczy N. alcaracensis (N. alcaracensis). Następne są N.bulbocodium i N. laticordius. Nazwa brzmi bardziej jak zaklęcie niż nazwa rośliny. Ale są prawdziwe. Walczą o przetrwanie.
Portugalia ma swoje własne problemy. N. willkommii. Pochodzi z Portugalii. Jest klasyfikowany jako gatunek krytycznie zagrożony. To coś więcej niż tylko ładna twarz na zdjęciu. Jest to rzeczywistość biologiczna, która grozi wyginięciem.
Następne jest Maroko. Na liście znajduje się również żonkil marokański (N. albimarginatus). Ale sytuacja jest jeszcze gorsza. Znanych jest kilka marokańskich odmian zwanych N. ansellii. N. jacquemontii. N. jeanmonodii. N. tingitanus. To nie są tylko nazwy naukowe w bazie danych. To jest pewna grupa ludzi. Specyficzna linia genetyczna. Była zagubiona.
Dlaczego to jest ważne? Kupujesz żonkile. Sadzisz je. Wracają co roku. N. nevadensis nie jest uwzględniony. N. alcaracensis nie jest uwzględniony. Pomyśl o kwiatach ciętych. Rośliny domowe. Olej w butelce.
A co z tymi odmianami ogrodowymi? Pochodzą skądś. Pochodzą z dzikich genów. Geny są teraz zagrożone. W przypadku gatunków takich jak N. willkommii usunięcie z listy to coś więcej niż tylko formalność. To wypalona biblioteka genetyczna. Tracimy kody, które mogą zapewnić nam odporność na choroby. Lub cechy, które mogą pomóc całemu rodzajowi przetrwać w zmieniającym się klimacie.
Nie chodzi tylko o ratowanie pięknych kwiatów. Celem tego jest zachowanie surowców dla wszystkich pozostałych składników. Obrazy olejne. Źródło. Kolejne wielkie odkrycie w ogrodnictwie.
Lista IUCN jest jasna. Sytuacja jest krytyczna. A co z publicznością? To wciąż żonkil trąbkowy. Jest lepszy od narcyzów. Informacje o odmianach łatwych w uprawie.
Zmniejsza się liczebność dzikich gatunków. Cichy. W niektórych obszarach. Miejsca, do których rzadko zaglądamy.
Czy jest już za późno? Według listy są zagrożone. Nie ma czegoś takiego jak “zniknięcie”. Nie zniknęły. Ale. Ale okno się zamknęło. Szybko.
Uprawiamy hybrydy. Używamy perfum. Zapomniałem źródła.
Źródło –
