De casting van Christian Gray is een verhaal dat nog steeds pijn doet voor Charlie Hunnam. In september 2013 maakte Universal Studios de aankondiging die iedereen wilde. Ze hadden de Engelse acteur verzekerd om de gemartelde miljardair te spelen in de verfilming van E.L. James’s Vijftig tinten grijs. Het bronmateriaal had de wereld veroverd sinds de release in 2011. Het leek een gegarandeerde hit.
Maar de huwelijksreis was van korte duur. Slechts een maand later liep Hunnam weg. Hij heeft zich volledig uit de rol teruggetrokken.
De beslissing ging niet over geld of ego. Het was een planningsnachtmerrie. Hunnam was al bezig met het filmen van het vijfde en laatste seizoen van Sons of Anarchy. Hij zou ook de hoofdrol spelen in Crimson Peak van Guillermo del Toro. Je kunt niet op twee plaatsen tegelijk zijn. De studio’s waren het daarmee eens. Hij verliet het project.
De tegenreactie kwam onmiddellijk. Fans waren woedend. Sommigen beweerden dat hij niet de juiste look voor het personage was. De media-razernij werd snel lelijk. Critici twijfelden aan zijn vermogen om de franchise te dragen. Het was een PR-ramp voordat het filmen zelfs maar begon.
Uiteindelijk vond Universal een andere man. Jamie Dornan nam de rol over. De film kwam in 2015 in de bioscoop. Er werden miljarden mee verdiend.
Hunnam zweeg niet over de hele affaire. Jaren later dacht hij terug aan de ervaring. Hij nam geen blad voor de mond. Hij noemde het de ergste professionele ervaring van zijn leven. Hij stond midden in de schijnwerpers, maar werd eruit geduwd door een contractconflict. Het internet is het niet vergeten. Hij ook niet.
Dus waarom nam hij de rol überhaupt op zich? En waarom zou je weglopen van zo’n enorme betaaldag?
Het was niet alleen zijn keuze. Schema’s overlappen elkaar. De productietijdlijnen verschuiven. Soms staan de sterren gewoon niet op één lijn. Hunnam ging verder. Hij bleef acteren. Hij vond andere rollen. Hij had Christian Gray niet nodig om zijn carrière te valideren.
Maar de herinnering blijft. Een ‘wat als’ dat rondspookt in de marges van de geschiedenis van de popcultuur. Sommige fans beweren nog steeds dat Dornan niet de keuze was. Anderen zeggen dat Hunnam het zou hebben verpest. Wie weet? Het script is verdwenen. Het schema is gesloten.
Het enige wat we hebben is de geruchtenmolen. En een zeer drukke man die besloot dat Sons of Anarchy er meer toe deed.
