Vogelpopulaties verdwijnen in een alarmerend en steeds sneller tempo uit Noord-Amerika, vooral in Californië, het Midwesten en de Mid-Atlantische Oceaan. Een nieuwe studie gepubliceerd in Science bevestigt dat deze achteruitgang steeds groter wordt, en hoewel de exacte oorzaken nog onderzocht worden, wijst het onderzoek sterk op de gevolgen van de moderne, hoogintensieve landbouw. Deze trend weerspiegelt soortgelijke bevindingen uit Europa, waarbij een mondiaal patroon van vogelverlies wordt benadrukt dat verband houdt met menselijk landgebruik.
Het tempo van verdwijningen
Uit het onderzoek, waarin 35 jaar aan gegevens (1987-2021) van de North American Breeding Bird Survey werd geanalyseerd, blijkt dat verliezen niet langer eenvoudigweg plaatsvinden – ze worden steeds sneller. Onderzoekers volgden 261 vogelsoorten via specifieke onderzoeksroutes en ontdekten dat de totale vogelaantallen met minstens 15% daalden, waarbij de afname bij ongeveer een kwart van de onderzochte soorten versnelde. Gewone vogels, zoals roodvleugelmerels, huisvinken en Amerikaanse kraaien, behoren tot de vogels die het snelste aantal verdwijningen vertonen.
De omvang van dit verlies is aanzienlijk. Hoewel deze studie zich richt op de mate van achteruitgang, schat eerder onderzoek dat Noord-Amerika sinds 1970 2,9 miljard vogels heeft verloren – wat neerkomt op een daling van de populatie met bijna 30%.
De rol van de landbouw
De studie identificeerde een sterke correlatie tussen geïntensiveerde landbouwpraktijken en de versnelde achteruitgang van de vogelpopulaties. This includes the increased use of fertilizers and pesticides, along with the consolidation of larger farming operations. Hoewel de totale hoeveelheid landbouwgrond sinds de jaren tachtig niet drastisch is veranderd, is hoe dat land wordt gebruikt dat wel.
Het gebruik van pesticiden is een groot probleem. Insecten, een primaire voedselbron voor veel vogelsoorten, gaan sterk achteruit als gevolg van de blootstelling aan pesticiden. Vogels consumeren ook rechtstreeks pesticiden, waardoor de schade nog groter wordt.
Intensieve landbouw verandert ook habitats, versnippert ecosystemen en vermindert de beschikbaarheid van natuurlijke hulpbronnen waarvan vogels afhankelijk zijn. Uit de studie bleek dat de daling het sterkst was in opwarmingsgebieden, wat erop wijst dat klimaatverandering deze druk verergert.
Wat betekent dit?
De achteruitgang van de vogelpopulaties is meer dan alleen een zorg voor het milieu; vogels spelen een cruciale rol in de gezondheid van ecosystemen, inclusief zaadverspreiding en insectenbestrijding. Hun verdwijning heeft trapsgewijze effecten in de hele natuurlijke wereld. De versnelling van deze achteruitgang is bijzonder zorgwekkend omdat het suggereert dat de bestaande inspanningen voor natuurbehoud mogelijk geen gelijke tred houden met de snelheid van het verlies van leefgebieden en de aantasting van het milieu.
De bevindingen onderstrepen de dringende behoefte aan duurzame landbouwpraktijken die prioriteit geven aan biodiversiteit en de afhankelijkheid van schadelijke chemicaliën verminderen. Hoewel er sprake is van herbebossing van landbouwgrond en lokale bevolkingsgroei, wordt deze winst overschaduwd door de bredere trend van steeds snellere achteruitgang. De situatie vereist onmiddellijke aandacht om verdere verliezen te voorkomen.
