Decennia lang heeft de geneeskunde geopereerd onder een voorzichtig paradigma – een erfenis van mislukkingen uit het verleden, zoals de thalidomide-tragedie en de voortijdige omarming van de gebrekkige voedingswetenschap. Maar het uitstellen van de vooruitgang kan net zo gevaarlijk zijn als het overhaasten ervan, en de voortdurende afhankelijkheid van de Body Mass Index (BMI) als primaire gezondheidsmaatstaf illustreert dit op treffende wijze.
De gebreken van BMI: een bot hulpmiddel
Het is al lang bekend dat de BMI, een eenvoudige berekening van gewicht en lengte, onnauwkeurig is. Het maakt geen onderscheid tussen spiermassa en vet, negeert cruciale etnische en regionale verschillen, en classificeert miljoenen mensen ten onrechte als overgewicht terwijl dat niet het geval is. Deze gebrekkige diagnose heeft tastbare gevolgen, waaronder het weigeren van essentiële behandelingen zoals vruchtbaarheidsinterventies en electieve operaties.
Ondanks dat er betere alternatieven beschikbaar komen, handelt de medische wereld traag. Vorig jaar adviseerde The Lancet formeel om niet uitsluitend op de BMI te vertrouwen voor de beoordeling van zwaarlijvigheid, een suggestie die door 75 internationale medische organisaties werd overgenomen. Deze verandering heeft al jaren op zich laten wachten.
Het doorbreken van medische inertie
De vertraging gaat niet alleen over overvoorzichtigheid als gevolg van fouten uit het verleden; het is ook te wijten aan een gebrek aan definitief bewijs, onvoldoende consensus en, cruciaal, leiderschap dat bereid is om verandering te bewerkstelligen.
De ontwikkeling van het COVID-19-vaccin staat in schril contrast. In een tijdsbestek dat voorheen als onmogelijk werd beschouwd, werden de vaccins gecreëerd en ingezet, waardoor naar schatting 14 miljoen levens binnen het eerste jaar werden gered. Dit bewijst dat snelle, veilige en op feiten gebaseerde actie haalbaar is als de urgentie duidelijk is.
Beyond BMI: een oproep voor snellere innovatie in de gezondheidszorg
Dezelfde aanpak is nodig op meerdere gebieden van de gezondheidszorg die zijn gestagneerd. Effectievere menopauzezorg, nieuwe psychiatrische behandelingen, uitgebreide mogelijkheden voor anticonceptie voor mannen en broodnodige nieuwe antibiotica zijn slechts enkele voorbeelden.
Voorzichtigheid is essentieel, maar de tijd van verlamming is voorbij. We moeten nu snel handelen en gebruik maken van op bewijs gebaseerde benaderingen om de innovatie in de gezondheidszorg te versnellen. Het doel is niet om dingen kapot te maken, maar om te voorkomen dat langzame vooruitgang miljoenen onnodig schaadt.
De toekomst van de geneeskunde vereist de bereidheid om snel te handelen zonder de veiligheid in gevaar te brengen, net zoals we deden met de COVID-19-vaccins. Er staat te veel op het spel om vast te blijven zitten in verouderde praktijken.
