Een Poolse man van in de dertig ervoer een dramatische achteruitgang van zijn gezondheid nadat hij een rode tatoeage had gekregen, wat de vaak over het hoofd geziene risico’s van tatoeage-inkt benadrukt. De zaak, gedocumenteerd door artsen van de Wroclaw Medical University, beschrijft een jarenlange strijd met ernstige allergische reacties, waarbij uiteindelijk chirurgische verwijdering van de getatoeëerde huid nodig was om de progressie van zijn aandoening een halt toe te roepen.
De eerste uitbraak en escalerende symptomen
Vier maanden nadat hij de tatoeage op zijn rechteronderarm had gekregen, kreeg de man een intense, jeukende uitslag die zich over zijn armen en borst verspreidde. Dit escaleerde tot erytrodermie – een gevaarlijke huidontsteking over het hele lichaam. Artsen vermoedden aanvankelijk eczeem, maar de aandoening verslechterde specifiek op de getatoeëerde gebieden toen de medicatie werd stopgezet.
Dit is belangrijk omdat het rechtstreeks naar de inkt wijst als de trigger, in plaats van naar een algemene huidaandoening. De reactie van het lichaam was niet alleen irritatie, maar een systemische ontstekingsreactie gericht op het pigment.
Gevolgen voor de gezondheid op de lange termijn
In de loop der jaren ging de gezondheid van de man verder achteruit. Hij verloor het vermogen om te zweten, verloor al het lichaamshaar en ontwikkelde vitiligo (huidverlichting). De enige manier om deze effecten ongedaan te maken was het operatief verwijderen van de rode tatoeage-inkt in combinatie met immunosuppressiva. Zelfs toen bleek de schade aan zijn zweetklieren onomkeerbaar, waardoor hij een groot risico liep op een zonnesteek.
De zaak onderstreept dat tatoeages niet louter cosmetisch zijn. Geïnjecteerde pigmenten hebben een wisselwerking met het immuunsysteem en in sommige gevallen kunnen deze interacties zeer schadelijk zijn.
Leuningen in de regelgeving en inktsamenstelling
Het incident vond plaats vóór de EU-regelgeving van 2022 over de samenstelling van tatoeage-inkt, die gevaarlijke chemicaliën aan banden legde. Veel landen ontberen echter nog steeds adequaat toezicht. De artsen konden de tatoeage-inkt van de man niet testen op giftige stoffen zoals kwik of synthetische azokleurstoffen, die vaak voorkomen in rode pigmenten. Dit is een kritieke lacune in de volksgezondheid, aangezien veel inkten niet-geregistreerde verbindingen bevatten die ernstige reacties kunnen veroorzaken.
Het probleem is niet alleen regelgeving; het is ook transparantie. Het ontbreken van duidelijke etikettering maakt het onmogelijk om de exacte oorzaak van allergische reacties te identificeren, waardoor zowel artiesten als klanten in het ongewisse blijven.
Auto-immuungevoeligheid en toekomstige risico’s
De man had een reeds bestaande auto-immuunziekte (thyroïditis van Hashimoto), die zijn reactie waarschijnlijk verergerde. Personen met auto-immuunziekten, atopische dermatitis, astma of coeliakie moeten uiterst voorzichtig zijn voordat ze tatoeages krijgen, vooral met rode inkt.
De casus illustreert dat, hoewel tatoeage een wijdverbreide praktijk is, de risico’s – vooral bij niet-gereguleerde inkten – reëel zijn en mogelijk levensveranderend. De langetermijngevolgen van pigmentophoping in de lymfeklieren en de activering van immuuncellen beginnen nog maar net begrepen te worden.
Uiteindelijk dient deze zaak als een duidelijke herinnering dat tatoeage-inkten geen inerte stoffen zijn. Ze kunnen ernstige systemische reacties veroorzaken en er is regelgeving nodig om de volksgezondheid te beschermen.
