Recent onderzoek suggereert een direct verband tussen schommelingen in de bloedsuikerspiegel na de maaltijd en een bijna 70% verhoogd risico op het ontwikkelen van de ziekte van Alzheimer. Deze bevinding maakt duidelijk waarom het beheersen van glucosepieken, in plaats van alleen de algehele bloedsuikerspiegel, van cruciaal belang kan zijn bij het voorkomen van dementie. De studie, uitgevoerd door onderzoekers van de Universiteit van Liverpool, analyseerde genetische gegevens van meer dan 357.000 personen om te bepalen hoe trends in de bloedsuikerspiegel verband houden met de ziekte van Alzheimer.
De genetische link
Het team gebruikte een methode genaamd Mendeliaanse Randomisatie (MR). In plaats van glucosepieken rechtstreeks te meten, onderzochten ze genen waarvan bekend is dat ze beïnvloeden hoe de suikerspiegel stijgt na het eten. Deze aanpak filtert de invloed van levensstijl en andere gezondheidsfactoren weg, waardoor onderzoekers oorzaak-en-gevolgrelaties beter kunnen vaststellen.
Het belangrijkste resultaat: degenen met een genetische aanleg voor hogere glucosespiegels na de maaltijd hadden een 69% grotere kans om de diagnose Alzheimer te krijgen. Interessant genoeg werd een dergelijk verband niet gevonden voor stabiele glucose- of insulinespiegels, of voor de insulineresistentie zelf. Dit suggereert dat de timing en snelheid van de suikerstijging belangrijker zijn dan de basismetingen.
Wat gebeurt er in de hersenen?
Hersenscans van een subgroep van deelnemers lieten geen correlatie zien tussen glucose- of insulinekenmerken en hersenkrimp of schade aan de witte stof. Dit impliceert dat het verband tussen suikerpieken en de ziekte van Alzheimer niet een simpele fysieke verandering in de hersenstructuur is. In plaats daarvan suggereren de onderzoekers dat er mogelijk iets subtielers, zoals ontstekingen of cellulaire stress, een rol speelt.
“Onze bevindingen suggereren dat de genetische aanleg voor deze marker van postprandiale glucose ook geassocieerd is met een verhoogd risico op de ziekte van Alzheimer.” – Onderzoekers
De hersenen hebben glucose nodig om te kunnen functioneren, dus een plotselinge golf kan de cellen overweldigen en na verloop van tijd schadelijke processen in gang zetten. Het richten op dit mechanisme zou kunnen leiden tot nieuwe behandelingsstrategieën, maar verder onderzoek is nodig.
Voorbehoud en toekomstige stappen
De bevindingen van het onderzoek werden niet gerepliceerd in een oudere genetische dataset, wat vragen oproept over de robuustheid van de link. De oorspronkelijke dataset neigde ook naar gezondere individuen met een hoger inkomen van Britse afkomst. Dit wijst op een kritische beperking: de resultaten zijn mogelijk niet universeel van toepassing.
Onderzoekers benadrukken de noodzaak van validatie in diverse populaties voordat wijdverbreide preventiestrategieën worden geïmplementeerd. Als dit onderzoek wordt bevestigd, kan dit een revolutie teweegbrengen in de manier waarop we het risico op dementie benaderen, vooral bij mensen met diabetes.
