De regering-Trump heeft onlangs een vernieuwde voedselpiramide onthuld die prioriteit geeft aan eiwitrijke voedingsmiddelen zoals rood vlees en volle melk, waarmee jaren van voedingsadvies worden teruggedraaid. Hoewel deze maatregel door sommigen als politiek theater is afgedaan, waarschuwen deskundigen dat deze, als deze op grote schaal wordt toegepast, tot aanzienlijke gevolgen voor het milieu en de gezondheid kan leiden. De promotie door de regering van vetrijke eiwitten, gesymboliseerd door een omgekeerde piramide met biefstuk en kaas bovenaan, duidt op een duidelijke verschuiving weg van de aanbevelingen om dergelijke voedingsmiddelen te beperken voor zowel het persoonlijk welzijn als de gezondheid van de planeet.
De gevolgen voor het milieu: meer land, meer emissies
De voornaamste zorg is de toegenomen vraag naar landbouwproducten. Volgens schattingen van het World Resources Institute (WRI) zou, als Amerikanen de eiwitinname aanzienlijk zouden verhogen, zoals voorgesteld door de nieuwe richtlijnen, jaarlijks 100 miljoen hectare landbouwgrond – een gebied ongeveer zo groot als Californië – nodig zijn. Deze uitbreiding zou ontbossing vereisen, waardoor de uitstoot van broeikasgassen verder zou toenemen.
De WRI schat dat dit zou kunnen resulteren in honderden miljoenen tonnen extra kooldioxide-equivalent per jaar. Hoewel de aanbevelingen van de regering binnen de huidige Amerikaanse consumptiepatronen vallen, zou zelfs een bescheiden stijging een substantiële impact kunnen hebben.
Rundvlees, zuivel en methaan: de grootste zorgen
De milieubelasting is niet gelijkmatig verdeeld. Rundvee en soortgelijk vee zijn bijzonder problematisch vanwege de inefficiënte vertering en de uitstoot van methaan – een broeikasgas dat op de korte termijn veel krachtiger is dan koolstofdioxide. Het fokken van vee vergt ook meer land vergeleken met plantaardige eiwitten.
Experts uit de sector, zoals Frank Mitloehner van UC Davis, wijzen er echter op dat de rundvleesconsumptie in de VS relatief stabiel is gebleven en dat Amerikanen zijn overgestapt op kip. Bovendien verbeteren moderne landbouwpraktijken de efficiëntie, wat betekent dat er minder dieren nodig zijn om dezelfde hoeveelheid vlees te produceren.
De politieke context: wetenschap versus ideologie
De verschuiving roept ook vragen op over de wetenschappelijke integriteit. De regering-Trump heeft naar verluidt meer dan de helft van de aanbevelingen van de federale Dietary Guidelines Advisory Committee (DGAC) verworpen. Verschillende panelleden die betrokken waren bij het opstellen van de nieuwe richtlijnen hadden financiële banden met de rundvlees- en zuivelindustrie, wat aanleiding gaf tot bezorgdheid over de transparantie.
Het afwijzen van de klimaatwetenschap door de regering gaat verder dan alleen voedingsrichtlijnen. Ze hebben de milieuregels actief teruggedraaid, terwijl ze de klimaatverandering afdoen als een ‘groene zwendel’.
De invloed van RFK Jr.: talg- en zaadoliën
De promotie van minister van Volksgezondheid Robert F. Kennedy Jr. voor het koken met rundvet maakt de kwestie nog ingewikkelder. Ondanks wetenschappelijke consensus over de voordelen van plantaardige oliën, dringt de regering aan op talg, een verzadigd vet dat verband houdt met cardiovasculaire risico’s. Dit weerspiegelt een bredere minachting voor de gevestigde voedingswetenschap ten gunste van ideologische voorkeuren.
Het eindresultaat: marginale impact, maar risico’s blijven bestaan
Hoewel de meeste Amerikanen de federale voedingsrichtlijnen niet strikt volgen, zou institutionele adoptie de negatieve gevolgen kunnen versterken. Als scholen of grootschalige voedselprogramma’s deze veranderingen doorvoeren, kunnen de uitstoot van broeikasgassen en de gezondheidsresultaten verslechteren.
De nieuwe voedselpiramide van de regering-Trump is niet louter een voedingssuggestie; het is een politieke verklaring die voorrang geeft aan winst op de korte termijn boven duurzaamheid op de lange termijn. Ondanks de efficiëntie van de industrie en de bestaande consumptiepatronen blijft de kans op milieuschade een reële zorg.
